Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

Τα παιδιά είναι "δανεικά"...

Το μωρό μου ταξιδεύει για τη Σκωτία… 

Σιγά το μωρό, ολόκληρη γυναίκα, 23 χρόνων, σύνελθε χαζομαμά…






Όμως, πριν δυο μέρες, άρρωστη με σχεδόν 40 πυρετό, ήταν το μωρό μου…




-Μαμά, κάνε με μια σφιχτή αγκαλιά γιατί κρυώνω, ώχου ρε μάνα, μια χαρά είμαι δεν θέλω ντάντεμα, σταμάτα να θέλεις να βάζω θερμόμετρο κάθε τρεις ώρες, μην μου κολλάς γιατί καπνίζω, ενώ πνίγομαι στον βήχα…




-Σε θέλω και δεν σε θέλω κοντά μου…

Αυτό μάλλον είναι το μυστικό… 

-Σε θέλω και δεν σε θέλω…

-Εγώ επιλέγω πια, όχι εσύ… 




Εσύ όμως πρέπει να βρίσκεσαι πάντα εκεί…
Να βεβαιώνεις...
Όλα θα πάνε καλά, ένα κακό όνειρο ήταν… 
Αύριο θα πάμε βόλτα…

Εκεί που με έψαχνες, στα άσχημα παιδικά σου όνειρα, να ξορκίσεις το κακό… 







Οφείλω,ως μαμά, να είμαι «ευέλικτη»…
Είσαι ξεχωριστή, διαφορετική, όχι η προέκτασή μου, όχι το αντίγραφό μου… 

Κρύβομαι στη σκιά, για να μην με αρχίσεις στο δούλεμα, είμαι και δεν είμαι …






Υπερβαίνω τα όρια… 




Αυτά που με κάνουν να θέλω να τρέξω στη Γλασκόβη για  να δω αν είσαι καλά σκεπασμένη… 




Είσαι μωρό μου???

23 σχόλια:

  1. Αχ τί συγκινητικό κείμενο!! Μεγαλώνουν τόσο γρήγορα. Πάω να σφίξω την τρίχρονη που τώρα με εκνευρίζει όταν μου γίνεται τσιμπούρι!! Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθηνά, Βάσω, ζουλήξτε τα, σφίξτε τα, πνίξτε τα στα φιλιά τώρα που μπορείτε!!!!

      Διαγραφή
  2. Κάπως έτσι πρέπει να ένιωθε και η μανούλα μου. Εγώ αργώ ακόμα, αλλά είμαι σίγουρη ότι πονάει και ας ξέρουμε οτι κάποια στιγμή θα γίνει... Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ωραίο άρθρο.... πολύ συγκινητικό... έχω περιέργεια να δω πως θα είμαι μόλις μεγαλώσουν τα μικρά μου! Η μεγάλη ούτε 3 δεν είναι και αγχώνομαι που θα ξεκινησει παιδικό σταθμό, στο διπλανό τετράγωνο από το σπίτι μας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θέλει μεγάλη προσπάθεια..Ιδιαίτερα αν έχεις μόνο ένα παιδί, όπως εγώ...Αξίζει όμως...Για ν' ακούσεις κάποια στιγμή "μαμά, είσαι η πιο γαμάτη σχέση στη ζωή μου"...Έστω και μετά από 23 χρόνια....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καταπληκτικο κειμενο βγαλμενο απο την ψυχη .....αχ πολυ με συγκινησες.....τοσες εικονες μου ηρθαν στα ματια μου κι ας
    ειναι ο μεγαλος μου 4 κ ο μικρος 2....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να τους χαίρεσαι, να είναι πάντα γεροί και καλότυχοι! Σ' ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου!

      Διαγραφή
  6. ωχ τι μας περιμένει! να ταν παντα μικρά να τα κρατας σφιχτά αγκαλιά να είσαι σίγουρη ότι ειναι καλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποτέ δεν θα είσαι σίγουρη!!! Αλλιώς δεν θα ήσουν μαμά!!! Φιλιά!!!

      Διαγραφή
  7. Σε νιώθω γιατί πλησιάζω επικίνδυνα εκεί!
    Ένα βραβείο για σένα...
    Φιλιά
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σας ευχαριστώ όλες τις "μικρές" και "μεγάλες" μανούλες...Δώστε τους την πιο σφιχτή αγκαλιά...Τη βεβαιότητα πως θα βρίσκεστε πάντα δίπλα...Όχι πίσω, όχι μπροστά...Δίπλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Έλενα μιλώντας με κάθε ειλικρίνεια, η ανάρτησή σου μου έφερε δάκρυα... ίσως γιατί έχω μια κόρη λίγο μικρότερη από τη δική σου και νιώθω έτσι ακριβώς. Σα να διάβασες και τη δική μου ψυχή, μαζί με τη δική σου... Να είσαι καλά, να την καμαρώνεις!!! Ήρθα από το πάρτι της Μάρθας! Πολλά φιλιά, Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ για τα ζεστά σου λόγια Μαρίνα μου!!!!

      Διαγραφή
  10. ΄΄Ελενα τα ακούγαμε από τη μαμά μας και τα νοιώθουμε και εμείς.. Αν και η δική μου είναι ακόμα μικρή .. σε καταλαβάινω απόλυτα... Κάπως έτσι με φαντάζομαι.. Ψυχραιμία.. λοιπόν... Ηρθα από το πάρτι της Μάρθας και Φιλιά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μόνο ψυχραιμία, δεν έχω άλλο όπλο και δεν θέλω να έχω!!! Την περιμένει η αληθινή ζωή και πρέπει να την αντιμετωπίσει μόνη της!!! Είμαι στη σκιά πλέον!!! Σε φιλώ!!!

      Διαγραφή
  11. Ειδικά αυτό με το σκέπασμα και με τις ζακέτες θα το έχω μόνιμα... Πολύ ωραία η ανάρτηση σου, γεμάτη τρυφερότητα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αχ για πότε θα έρθει αυτή η στιγμή που θα γίνει μεγάλη κοπέλα κι η δική μου... Για πάντα μανουλες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή