Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Ανθρωπάκια...



Ασήμαντα ανθρωπάκια…

Εσείς, που τα καταφέρατε στηριγμένοι σε δεκανίκια…

Στο όνομα του πατρός, της μητρός και της Αγίας Τριάδος, ελέησον ημάς…

Ανθρωπάκια, που αβίαστα, πήρατε «θέσεις εξουσίας»…

Δεν το παραδέχεστε βέβαια…

Μοστράρετε τα προσόντα σας , το παίζετε αδέκαστοι…

«Με την αξάδα» μου, ποιός μπαμπάς, ποιά μαμά, ποιό όνομα, «απελθέτω απ’εμού» …




Σας λυπάμαι…

Είστε μικροί, ελάχιστοι, ασκείτε τα «καθήκοντά» σας χωρίς αιδώ…

Ξεχνάτε...
Γλυκιά, πολύ μα πολύ, η θέση του «ηγέτη»…

Ποδοπατάτε, χωρίς δεύτερη σκέψη, δεν σας αγγίζουν  εσάς οι «δεύτερες σκέψεις», το έχετε «εκ παραδόσεως», είστε οι εκλεκτοί…

Σας λυπάμαι…

Εγώ, η ασήμαντη μονάδα, σ’ ένα καλοδομημένο σύστημα…

Όχι γιατί μπορείτε να «μου τη φέρεται» σε χρόνο dt

Γιατί  είμαι μονάδα…

Όχι σύστημα…

Ας το πληρώνω…

Είμαι μονάδα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου